MONERADAN YOLCULUK

 Bazı insanlar vardır; onları okurken sadece kelimelerini değil, içlerindeki sessizliği de duyarsınız. Sylvia Plath da onlardan biri. Onun eserlerini okurken insan, yalnızca bir yazarın hayatına değil, kendi kararsızlıklarına, korkularına ve yalnızlığına da bakmaya başlıyor. Sırça Fanus‘ta geçen incir alegorisi bunun en güzel örneklerinden biridir. Plath, hayatı dallarında birbirinden güzel incirler taşıyan bir ağaca benzetir. Her incir farklı bir ihtimali temsil eder: başarılı bir kariyer, mutlu bir evlilik, çocuk sahibi olmak, seyahat etmek ya da bambaşka bir hayat yaşamak. Fakat ağacın altında duran kişi, hangisini seçeceğine karar veremez. Birini seçerse diğerlerinden vazgeçmek zorunda kalacağını düşünür. Karar veremediği sürece ise incirler birer birer olgunlaşır, kurur ve yere düşer. Bence bu benzetme, sadece Sylvia Plath’ın değil, hepimizin zaman zaman yaşadığı kararsızlığı çok sade ama güçlü bir şekilde anlatıyor. Sylvia Plath’ın hayatına baktığımda ise bana hep insanlar...