MONERADAN YOLCULUK

 Belki’nin İçinde Yaşamak Hayat çoğu zaman kesin değil, insan ilişkileri çoğu zaman tamamlanmış değil. Biz de çoğu zaman “belki”lerin içinde yaşayıp duruyoruz. Söylenmemiş cümleler, atılmamış mesajlar, dönülmemiş kapılar… İşte yarım kalmışlık tam da burada başlıyor. Bence insan en çok yarım kaldığı yerlerde büyüyor ama en çok da orada yoruluyor. Yarım kalmışlık öyle büyük, dramatik bir şey değil her zaman. Bazen sadece birinin sana eskisi gibi bakmaması. Bazen mesaj yazıp silmek. Bazen de içinden geçenleri anlatmaya üşenmek. Küçük küçük eksikler birikiyor ve bir bakıyorsun içinde kocaman bir boşluk olmuş. Bazı arkadaşlıklar tam bitmiyor. Kavga etmiyorsun, küsmüyorsun ama eskisi gibi de olmuyor. Ortada asılı kalıyor. Ne tamamen hayatında ne de tamamen çıkmış. İşte o arada kalma hali çok yorucu. Net bir acı olsa belki daha kolay. Ama bu belirsizlik insanın içini kemiriyor. Aşk da öyle. Bazen birini kaybetmiyorsun aslında, ihtimali kaybediyorsun. “Belki olurdu” dediğin şey kalıyor içi...