MONERADAN YOLCULUK

  Geçenlerde yakın bir arkadaşımla uzun bir sohbetin içindeydik. Konu konuyu açarken bir noktada, “Bazen zorunluluklarımız vicdanımızın önüne geçiyor.” dedi. Bu cümle, konuşmanın akışında söylenmiş sıradan bir söz gibi görünse de ikimizi de düşündürmeye yetmişti. Birkaç saniyelik sessizliğin ardından, aslında hayatımızın ne kadar büyük bir bölümünün bu cümlenin içinde saklı olduğunu fark ettik. Kimi zaman kalbimizin istediği şeylerle hayatın bizden bekledikleri arasında sıkışıp kalıyor, farkında olmadan seçimler yapmak zorunda kalıyorduk. İnsan hayatı aslında biraz da bu seçimlerin toplamından oluşuyor. Bazen doğru olduğunu bildiğimiz bir şey vardır ama şartlar bizi başka bir yöne sürükler. Bazen bir dostumuzun yanında olmak isteriz fakat kendi sorumluluklarımız buna izin vermez. Bazen kırdığımız bir insandan özür dilemek isteriz ama zaman geçtikçe kurduğumuz sessizlik, aramızda görünmez bir duvara dönüşür. O anlarda vicdanımız bize ne yapmamız gerektiğini fısıldarken, zorunlulukl...