MATEMATİK

 Bir süre sonra fark ediyor insan; hayat sandığımız kadar karmaşık değil aslında.

Sadece matematik gibi…

İlk bakışta zor, mesafeli ve kurallarla dolu.

Ama içine girdikçe her şeyin bir mantığı, her yaşananın bir karşılığı olduğunu görüyorsun.

Her inişin bir çıkışı, her çıkışın bir inişi var.

Başta bunun sadece basit bir türev kuralı olduğunu sanıyordum.

Zamanla bunun matematikten çok hayatın kendisi olduğunu anladım.

Ne kadar aşağı inersek inelim, bir yerlerde yön değiştiren bir çıkış mutlaka oluyor.

Ne kadar yükselirsek yükselilelim, insanın mütevazı kalması gerekiyor.

Çünkü hayat, sürekli yukarıda olmayı değil; dengede kalmayı öğretiyor. Bazen aynı noktada uzun süre takılı kalıyoruz.

Hayatımıza giren bazı insanlar asimptotlar gibi.

Yaklaşıyoruz ama kesişmiyoruz.

Aynı yöne bakıyoruz belki, ama yolların birleşmeyeceğini sezdiğimiz bir an oluyor.

Bunu kabullenmek kolay değil.

Ama her çizgi her çizgiyle kesişmek zorunda da değil.

Bazen kendimizi negatif sayılar gibi hissediyoruz.

Eksideyiz, yorulmuşuz, hatta tükenmiş.

Ama hayat, mutlak değer almayı seviyor.

Ne kadar dağılırsak da, ne kadar düşersek düşelim, gerçekler bizden ayağa kalkmamızı bekliyor.

Pozitif olmak değil belki mesele, devam edebilmek.

Hayat biraz da denklem çözmek gibi.

Yanlış yapıyoruz, siliyoruz, tekrar deniyoruz.

Bazen sonucu değil, yöntemi öğreniyoruz.

Ve çoğu zaman, doğruya giden yolun yanlışlardan geçtiğini geç fark ediyoruz.

Belki her şey tam olarak yerine oturmuyor.

Belki bazı sorular cevapsız kalıyor ama insan zamanla şunu anlıyor: Hayat kusursuz bir sonuç değil, devam edebildiğin bir süreç.   

Ve bazen bu, yetiyor.

Feyza Zeynep Tural