FARK ETTİĞİM YERDEN KALKTIM
.png)
FARK ETTİĞİM YERDEN KALKTIM
Huya veda zorluk değil,
Dün ardınca son kez baktım,
Tek düştüğüm yerden değil,
Fark ettiğim yerden kalktım.
Ahir denen şu zamanda,
Neler vuku bulur canda,
Kâl'im ile hâl olanda,
Fark ettiğim yerden kalktım.
Şerre selâ verir gibi,
Yazda buzlar erir gibi,
Kaybolanı arar gibi,
Fark ettiğim yerden kalktım.
Mâlâyâni yaban aygır,
Takındığım en son tavır,
Nefs kayınca ağır ağır,
Fark ettiğim yerden kalktım.
Nefes alış bir hediye,
An'a katma son saniye,
Aşk libası giye giye,
Fark ettiğim yerden kalktım.
Varoluşun aslı niyaz,
Fark ettim ki şükrüm çok az,
Nimetler ki; gördüm ikraz,
Fark ettiğim yerden kalktım.
Hasib'i der bu yol ince,
Patikalar var girince,
Derdi derman edinince,
Fark ettiğim yerden kalktım.
İlhan ÖZMEN (11.07.2026)
İnsanın kendine dönmesi, eksiklerini fark etmesi ve her fark edişi yeniden doğrulmak için bir başlangıca çevirmesi… Öze dönüş bazen büyük sözlerle değil, insanın kendi içindeki küçük bir uyanışla başlıyor bence .Bu dizeler, insanı kendine biraz daha yaklaştıran, durup düşünmeye vesile olan bir yolculuk olmuş. Fark edişin, şükrün ve öze dönüşün bu güzel anlatımı için
YanıtlaSilblogumuzun değerli şairi İlhan abiye gönülden teşekkür ederim. Kaleminize ve gönlünüze sağlık.